Yağış Altı Kalıplar 4

Kazandıklarıma sevinince çocuk oluyorum insan ancak çocukça kazanır, kazanmanın yaşı yoktur evet bunu bende ağlıyorum. Kazanmak derken onların kazandığı gibi değil çünkü onlar kendileri için kazanma yolunda herşeyi mübah görürler, onlar gibi kazanmaktansa kaybeden olmayı tercih ederim. Tekrar edildikçe güçleniyor ölüm meğer buymuş benim hayat denen eksik kitaptan okuduğum korkunç bölüm. Ay benim penceremden gölün üçte ikisini kapladı ve artık göğsümde ki ağrıların kronik olduğunu düşünüyorum, bu karanlığa defnedildiğinde kronik hastalıklar yek vücut olup ölümü kusar içimde ki mezarlığa bunu bildiğimden eflatun duman gibi tercüme etmekteyim kendimi. Kaybetmek böyle bir tutkudur, kaybedince daha çok endişe sarar vücudunu. Ondandır ki çocukça yaşamak hep güzel gelir bize..