Sonra gider birgün, her zaman olduğu gibi kalırsın bir başına. Ondan sonra ki gün uyanırsın, uyanırsın uyanmasına da ama uyanmak istemezsin çünkü onsuz nefes almak istemezsin, boğazın düğümlenir, gözlerin yavaşça kararır, miden bulanır, daralırsın, canın acır, canın yanar, yaşayamam dersin, hiçbir şeyden zevk alamazsın, kendinden iğrenir kendini parçalamak istersin, ne kadar da ağlamam desen başını yastığın altına koyar saatlerce ağlarsın, ağlarsın be anasını satim ağlamam diyen yalan söylüyor, inanmayın.
Zaman geçer, zaman üstüne üstüne gelir, zaman burnundan gelir, zaman seni dört duvar arasına sıkıştırıp alıştırır seni sana.
Alışınca acıtmaz hiçbir şey seni, başın ağırmaz mesela hele ki canın hiç yanmaz en fazla oturup ağlarsın eskiden olsa canını yakacak şeyler için o da alışmaktandır.
Birgün sende kendin için savaşmaya karar verirsin genelde hep öyle olur zaten ama gecelerin güzel geçer açarsın bir Neşet Ertaş türküsü, yakarsın sigaranı, doldurursun rakını, içersin yavaş yavaş, yudumlarsın sigaranı, bir daha doldurur içersin rakını sonra bir ses gelir " yazımı ķışa çevirdin " diye. Deli gibi içer, içer durursun her türkünün ardından. Sonra mümkünse kusarsında ve gecenin en güzel kısmı, yatağına uzanıp düşündüğün herşeyin gelmişini geçmişine söver, sızar uyuyakalırsın..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder