Lacivert Gömlek..

Lacivert Gömlek..

Hayatınızda bir gömlek hiç takımızın kalecisi oldu mu bilmiyorum ama benim lacivert gömleğim hayatımın en önemli oyuncusuydu.
Annem almıştı gömleğimi, yıllarca hiç kıyamadım hep seyrettim giyemedim. Öper, koklar başucuma koyar uyurdum. Annemi her özlediğimde onu koklar ona sarılır izlerdim gömleğimi, ne kadar ilginçtir ki bir insanın sadece bir gömlek üzerinden özlemini gidermesi. Yıllar sonra annemin yerini aldı sandığım bir kadın tanıdım onu tanıyınca annemin küçükken hep düşündüğüm süper güçleri aklıma gelip giyiyordum gömleği belki o süper güçlerden nasiplenirdim diye. Birgün çok ıslanmıştık yağmurun hiç eksik olmadığı vaveyla bir kentte işte o gün çok ıslanmıştı o gömleği giydirmiştim kendisine günlerce onda kaldı ve birgün getirip bana vermişti yıkanmış ütülü bir şekilde. Sanki hayatta düzgün olmayan tek şey o gömlekmiş gibi çok düzgün ütülenmişti. Sonra aradan günler geçti bu kez o kadının eli değdiği, kokusu sindiği için giymedim kıyamadım. Hayatımda hep böyle ya sanki birilerinin eli değmiş bende ona değer verip hiç kıyamamışım dokunmaya. Günlerce giymeye kıyamadığım o gömleği bu sabah giymeye karar verdim çünkü o gömleğe kokusu sinmiş iki kadın hayatımda yoktu hayatımın en kısa en uzun en mükemmel en derin en manidar iki yokuşu yoktu ama ardından ikisinin de kokusunun sindiği elinin değdiği bir gömlek vardı. Düşünsenize hayatınıza damga vurmuş iki kadın bir gömlekte vücûd bulmuştu, o gömlekte bir olmuştu, o gömleğin en renkli duvarı olmuştu halbuki gömlek o kadar renkli değildi yani. Güzelce traş olup saçlarımı taradım, dişlerimi fırçalayıp gömleğimi giydim sanki o iki kadına çiçek götürecekmiş onlara sarılıp hasret giderecekmiş gibi bir havam vardı, sonra gömleğimin sol cebine elimi attığımda küçük bir uğur böceğine rastladım maket bir uğur böceği düşündüm düşündüm düşündüm... evet onun boynundaki uğur böceğiydi o an aklımdan geçti ayrılığımızın üzerinden yıllar geçmişti ama gömleği bana verdiğinde uğur getirsin diye sol cebime koymuştu aynaya baktım uğur böceğine baktım ağlamaya başladım mükemmel birgüne hazırlanırken saatlerce ona bakıp ağladım keşke yalnız bunun için sevseydim dedim keşke yalnız bunun için ağlasaydım dedim.
İşte böyle güzel gömlekleriniz olsun böyle güzel anılar gören, içine milyarların sığmadığı ,size değer veren insanların elinin değdiği, kokladığınızda ağlayabildiğiniz, sarılıp uyuduğunuzda rüyanızda sevdiklerinizi gördüğünüz, sonra hep bir sigara yakıp pişmanlığınızı yüzünüze vurduğunuz bir gömleğiniz olsun evet benim bugün çok şeyim var eskiden bir gömleğim vardı şimdi bonus olarak uğur böceğimde var neyse hadi çay içelim..