sığ denizlerde boğulan cesetler

sığ denizlerde boğulan cesetler

tanrıya kırmızı şeyler borçluyum 

korkunç ölülerin kanları akıyor geceden 

ve senin gözlerin 

sarı bir magmadan çağırıyor tüm ölüleri provaya 

oysa benim vaktim yok 

kendimi kırık bir anekdotla aldatmaya 

senin nazarında deliliğin acıyan tarafları 

hiç de tahammülüm yok yollanmaya

aşina etmekteyim kendimi 

bunaltının boş kovanına 

yüksek zen'e 

ve gözlerinden akan lavlara 

biliyorum içimde çok seyircili mitingler olmayacak  

senin
lavları alıp peşinden gittiğin 

cesetler  boğuyor
sığ denizlerde

çıkarılıyor benim siyah şiş cesedim

biz iki pınarın aktığı birikinti bile olamayız 

diyesin diye