Plak.
içinde siyah gülücükler olan
çok güzel düşler kuruyordum,
uyuyakalmadan sabahı bekler gibi
mazinin standart
sapmalara uğramadan kapımı çaldığı gibi.
bir güzel nostaljik plak sesinin görüntüsü canlandı
saçlarımın en algısı
açık köşelerinde,
bunun seninle bir bağlantısı olduğunu sanmıyorum
sanmadığım tüm perspektif yalanların içinden bakamadığım
gerçekler gibi.
o nostaljik
kıvılcımların içinden
sana sarılıp dayatamadığım tüm düzenin bana yansıtılmış
yalanları
bir plak resmi gibi
dağladı gözbebeğimin ince mazisini.
şimdi dönüp arkama baktığımda anlıyorum
nostaljik bir kaostur plak,
durmadan seni
anımsatıyor
ciğerimin kurumuş dallarında..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder