beni tanrı gömebilir
geceye kısık kesişmelerim akıyor cüssesizliğimden
bu yüzden geceleri çarşıya çıkmalar yasak
geceleri çarşıya çıkmalar yasak
bu yüzden
gece gömmezler beni şehire
vücudum ışıldar mutlaka
sen beni sevmezsin yani
sevilen seveni sevmez
bu bir gurur tablosu olarak
asılır tüm dostlarımın yakasına
benim hafızam orada ölür
bedenim gibi senin tesirin altında
tekrar edildikçe sen
ölüm sertleşiyor
çürük bedenimin yalnızlığı bundanmış
sonra pamuğu şaraba bandırıp tıkarlar
aşkın en ürkünç bölümüne
hatıralarımı kılar tüm cemaat
sonra taşırlar seni omuzlarında
gömmeye yakın melekler tek tek öper
senin öpmediğin yerlerden
kırık hafızamla son kez seni anarım
ve tanrı gelir-beni ancak tanrı gömebilir
sonra herkes dağılır
sen dağılırsın hafızamdan
ben çıkarım tekrar mezardan..
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder