Maningrad'a Mektuplar 3

Sevgili Maningrad'a..

Merhaba Maningrad, senin sesini göğsüme bir matkapla bastırmış uyuyorum her gece ne senin bundan haberin var ne de benim senden..

Kötü bir gece yine hep iyi olacak değil ya zaten Maningrad. Çiçekler açtığı gibi birde koparılır, solar ve hiç ummadığı bir anda kırılır. Küçükken çiçeklerle oynardık hep ben çiçek olurdum annem çiçeği koparan şahıs, bana birşeyler anlatmaya çalışırdı ama ben anlamazdım çok çocuktum çünkü. Keşke hep öyle kalsaydım ama zamanla büyüdüğümü farkettim yada beni büyüten şeyler yaşadım annemin neler anlattığını şimdi çok daha iyi anlıyorum, bana taaa ben daha çiçekleri öptüğüm bağrıma bastığım gün anlatmış kırmayı, kırılmayı. Ben şiir çok severim bağzı insanları şiire benzetirim hani hem hüzün verir hem mutlu ederler ya aynen de ondan işte sende hiç okunmamış bir şiirsin ama ben her gece okumadan uyumuyorum seni. Neyse konuya döneyim çünkü şimdi bir Yeşilçam filmi açıp doğasıyla ağlayacağım yada bir Neşet Ertaş türküsü çünkü annem bana bunu öğretmişti ağladığında ferahlayacağımı ve çiçeği kırmayacağımı, koparmayacağımı bende hep öyle yaparım eksiksiz yada menşesiz.

Neyse Maningrad ben sana kıyamayacağım yine kendime kıyacağım bilirsin ben hep kendime kıyarım. Bazen saç uçlarını öper koklarim bazen ise avuç içlerini bana sen öğretmiştin bir kadına koparılmamış çiçek vermeyi aslında annem öğretmişti koparmamayı, sen ise bir aracı. Aradan yıllar geçti halen bekliyor bir şekilde kırgınım kendime, evet kendime kırgınım doğasıya sevdiğim sen gitmiştin belki bir başkasına belki sadece kendine çünkü sen en çok herkesi kendin gibi bilirsin. Unutma kalpler kırılır hemde çok kolay bedenler de ama bir daha toplanılır mı bu çok zor. Annem demişken birgün çiçek koparmıştı elime vermişti, bu çiçeğe iyi bak demişti. O günden sonra hayatımda ne değişti biliyor musun Maningrad en basitinden seni kırmak yerine kendimi kırıyorum anneme onun içindir ki çok kızıyorum çünkü başkası için kendimi kırdığım için herşeyi kaybediyorum seni bile kaybettim bu yüzden. Başka bir diyardasın şimdi bunu çok iyi ağladım bugün çünkü insan kırılınca uyanır uykudan. Oysa ben hep uyurken sen oluyorum kıyamıyorum senin karşında ki aynaya bakmaya, hep istemişimdir keşke o aynadan evvel sana ulaşmayı ama o aynadan ilk sen kendini görürsün. Ben kendimi hiç göremedim aynada çünkü her baktığımda seni görüyorum. Keşke biraz vaktin olsa da oturup bu mektupta ki en ince detayları düşünmeye ama yok biliyorum. Sen bir şiirin en ince ayrıntısının ne mutlu bunu farkedenlere. Sana uzun süre yazmayacağım Maningrad kendine iyi davran tıpkı benim sana davrandığım gibi ama aman bana davrandığın gibi davranma kendine, hani cam düşer yere paramparça olur ya öyle birşeye dönüşür kalırsın.

Kendine iyi bak Maningrad, unutma çiçekler açar birgün yada gülüşlerinde şiirler işte o gün yine seni bekliyor olacağım hemde daha çok şiir okuyacağım o güne kadar.

Çiçeklere kıyamayan ve sana bir tutam şiir olan Moderado..